در نمایشگاه بین المللی صنعت برق و تجدیدپذیر ۱۴۰۴ چه گذشت؟

سرویس انرژی های تجدیدپذیر برق‌نیوز: نمایشگاه برق و تجدیدپذیر ۱۴۰۴ دیر ثبت نام کرد، دیر تعیین تکلیف شد و دیر برنامه ریزی‌های اجرای آن عملیاتی شد. تقاضای حضور در نمایشگاه بسیار بالا بود و محدودیت فضا‌ی نمایشگاه بین المللی تهران و واگذاری غرفه‌های بزرگ به برخی از شرکت‌ها موجب شد تا تعدادی از شرکت کننده‌ها پشت در نمایشگاه بمانند.

تبلیغات نمایشگاه از قبل از شروع نمایشگاه زیاد نبود و با اینکه تعدادی بیلبورد محیطی در تهران نصب شد، اما خبری از کمپین‌های اطلاع رسانی فراگیر نبود. با این وجود شروع نمایشگاه با تبلیغات گسترده همراه شد و خود شرکت‌های حاضر در نمایشگاه و تشکل‌های صنفی این حوزه دست بکار شده و در شبکه‌های اجتماعی شروع به اطلاع رسانی کردند. امسال بازار ارسال دعوتنامه‌های مجازی به طرز عجیبی داغ شد و اکثر مشارکت کنندگان به مشتریان و جامعه هدف خود اطلاع رسانی کردند.

در بخش ارائه محصولات و خدمات جدید نمایشگاه امسال وضعیت خوبی نداشت و بجز چند شرکت یا نماینده پنل‌ها و تجهیزات سولار چینی، تقریبا همه شرکت کنندگان با محصولات قدیمی خود پا به نمایشگاه گذاشتند.

با اینکه تجدیدپذیر‌ها سه سالن از ۱۸ سالن را به خود اختصاص داده بودند، اما بیشترین بازدید‌ها را گرفتند و تب خورشیدی شدن کشور بر نمایشگاه سایه انداخته بود. حتی آنهایی که هم که در این عرصه به صورت مستقیم فعالیت نمی‌کردند تلاش کرده بودند حضورشان یا تاثیرشان بر صنعت سولار را تبلغ کنند.

روز اول نمایشگاه بیشترین شلوغ کاری‌ها مربوط به دولتی‌ها بود. مقامات ارشد وزارت نیرو و صنعت برق در نمایشگاه حاضر شدند و تمام پوشش خبری نمایشگاه در دو روز اول نمایشگاه به پوشش حضور مقامات و تفاهم نامه‌های آنها متمرکز بود.

رسانه‌های دعوت شده و مدیریت محتوا‌های منتشر شده توسط آنها نشان میدهد که دولتی‌ها باز هم در بزرگترین گردهمایی بخش خصوصی بیشترین بهره برداری را از این رویداد کرده و بخش خصوصی صنعت برق نتوانستند دغدغه‌ها و مشکلات خود را به خوبی بیان کند. رسانه‌های دولتی یا مدیریت شده توسط تیم رسانه‌ای وزارت نیرو و توانیر، به نشست‌ها و کارگاه‌های خود پرداخته و تلاش کردن بازار امضای تفاهم نامه‌های مختلف را داغ کنند.

نمایشگاه از لحاظ غرفه سازی وضعیت خوبی داشت، اما غرفه‌ها کمترین گیفت‌های تبلیغاتی و بروشور‌های هزینه بر را داشتند. اقلام تبلیغات شرکت‌ها عموما بصورت هدفمند به مشتریان خاص داده میشد و امسال بازار تراکت پخش کن‌ها کمی نسبت به قبل کمتر شده بود و‌اغلب ترجیح داده بودند با بار‌های نوشیدنی سرد و گرم پذیرایی و اثرگذاری داشته باشند. نشریه نمایشگاه و کلا نشریات برقی حضور کم رنگی داشتند و حتی انجمن‌ها و سندیکا‌های برقی هم ویژه نامه‌های اختصاصی خود را پخش گسترده نکردند.

غرفه توانیر بجز برای امضای تفاهم نامه‌ها و دیدار‌های بین مقامات تقریبا تعطیل بود و کسی پاسخگوی سوالات یا مراجعه کنندگان نبود. پارک نیرو نیز محلی برای نمایش دستاورد‌های شرکت‌های دانش بنیان و فناور شده بود و تقریبا همه مقامات و مسولانی که به نمایشگاه می‌آمدند از ماکت پارک نیرو بازدید می‌کردند.

سرویس دهی خدمات حمل و نقل درون نمایشگاهی ضعیف بود و تعداد بالای بازدید‌ها موجب شده بود تا ساعت‌ها ترافیک ورود و خروج در نمایشگاه ایجاد گردد. خودرو‌ها فقط برای خروج از پارکینگ‌های جنوبی نمایشگاه تا ورودی به خیابان‌های اطراف باید بیش از یک ساعت ترافیک را تحمل می‌کردند.

هزینه‌های هر مترمربع فضای نمایشگاهی عموما به بیش از ۲.۵ میلیون تومان رسیده بود و اغلب غرفه بیش از ۳.۵ میلیون تومان هزینه اجاره زمین داده‌اند. هر مترغرفه سازی با چوب بین ۶ تا ۱۰ میلیون تومان قیمت داده میشد و خدمات چاپ و گلکاری و نورپردازی و … نسبتا بالا ارائه داده میشد. بلیط ورودی هر نفر به نمایشگاه ۳۰ هزار تومان تعیین شده بود. مثل سال‌های قبل، قیمت غذا‌ها و خوراکی‌های نمایشگاه نسبت به کیفیت آنها بالاتر از عرف بوده و کیفیت سرویس دهی رستوران‌ها و خدمات چاپ پایین بود.

بجز در بخش تجدیدپذیر‌ها که تعدادی غرفه چینی حضور داشت غرفه خارجی دیگری به چشم نمیخورد. بخش ارزی نمایشگاه بین المللی امسال نیز اغلب مربوط به پنلها، اینورترها، باتری‌ها و دیگر تجهیزات مرتبط با حوزه خورشیدی و ذخیره ساز‌ها بودند.