وقتی تجربه در برق نادیده گرفته می‌شود

به گزارش برق نیوز، شرکت‌های برق منطقه‌ای به دلیل دو مدل نیروی قرارداد کارگری و دولتی دچار بیشترین تبعیض‌ها در بخش منابع انسانی است. در زیر دلنوشته‌ای از سوی یکی از پرسنل:

در روزگاری که شفافیت و عدالت، شرطِ پایداری هر سازمانی است، ناگزیر شدم چند سطر را نه به‌عنوان اعتراض، بلکه به‌عنوان دردِ دل یکی از خادمان صنعت برق منطقه‌ای به رشته‌ی تحریر درآورم؛ شاید پژواکی باشد از صدای خاموشِ جمعی از همکاران صادق و خاک‌خورده‌ی بهره‌برداری که سال‌ها عمر خود را در سخت‌ترین شرایط، در پست‌های فشار قوی و خطوط برق گذرانده‌اند.

شاید در نگاه اول این مسائل کوچک به نظر برسند، اما،

«بی‌حرمتی به ساحتِ خوبان قشنگ نیست.

باور کنید پاسخِ آئینه، سنگ نیست...»

این شعر، تنها یادآور این حقیقت است که دل‌های صادق و پاکِ کارکنان، نه از سرِ کینه، بلکه از سرِ عشق به نظم، قانون و انصاف سخن می‌گویند.

ما انتظار نداریم معجزه‌ای رخ دهد؛ تنها امید داریم صدای حقیقت شنیده شود، تصمیم‌ها بر پایه‌ی دانش و تجربه باشد، و شأن آنانی که عمرشان را در برق کشور صرف کرده‌اند، نادیده گرفته نشود.

از رسانه‌ی شریف برق‌نیوز که همواره تریبون صادق و آزادِ خانواده‌ی صنعت برق بوده است، سپاسگزارم که این حرف‌های ساده، اما صادقانه را بازتاب می‌دهد. شاید بازتاب آن، تلنگری باشد برای اصلاح روند‌هایی که اگر ادامه یابد، به سرمایه‌ی انسانی این صنعت لطمه می‌زند.

متأسفانه در سال‌های اخیر شاهد آن هستیم که در برخی بخش‌ها، نیرو‌های باتجربه و متخصص که سال‌ها در محیط‌های عملیاتی فعالیت داشته و به‌اصطلاح «خاک خورده‌ی برق هستند»، به حاشیه رانده شده و جای خود را به نیرو‌های کم‌تجربه یا غیرمرتبط داده‌اند. این جابه‌جایی‌ها نه‌تنها موجب کاهش کارایی فنی و بهره‌وری شده، بلکه در میان کارکنان خدوم شرکت، حس بی‌عدالتی و بی‌انگیزگی را نیز تقویت کرده است.

در کنار این موضوع، مشاهده می‌شود تعدادی از همکاران که در احکام کارگزینی ایشان عنوان "اپراتور پست فشار قوی" قید شده و طبیعتاً تابع مقررات مربوط به شیفت‌های عملیاتی و الزامات مرتبط با بهره‌برداری پست‌های برق هستند، عملاً در داخل اداره و در مشاغل اداری غیرمرتبط با پست‌های عملیاتی مشغول به کار می‌باشند. با این حال، همچنان از مزایای نیرو‌های شیفتی از جمله "حق شیفت" و "حکم کارگزینی کارگری " ((که به لحاظ حقوقی خیلی بهتر از کارمندی هست)) و "مزایای شغلی مرتبط با شرایط سخت و زیان‌آور" بهره‌مند هستند.

در برخی موارد نیز دیده شده است که این افراد تنها یکی دو شیفت در ماه آن هم به صورت تشریفاتی در پست‌هایی که ذاتاً و ساختاراً با دو نفر اپراتور اداره می‌شوند، به عنوان نفر سوم و بدون توجیه فنی و نیاز بهره‌برداری حضور پیدا کرده‌اند، که این موضوع نه تنها وجاهت قانونی ندارد، بلکه ایجاد ناهماهنگی، تضعیف بهره‌وری و تحقیر ضمنی نیرو‌های شیفتی متعهد را در پی داشته است.

تداوم این روند که متأسفانه با سکوت یا غفلت برخی مسئولین داخلی همراه بوده، در عمل به نوعی بی‌احترامی و نادیده گرفتن شأن و جایگاه مدیرعامل محترم، معاونت نیروی انسانی، معاونت بهره‌برداری، حراست، تخلفات اداری و کلیت ساختار مدیریتی شرکت محسوب می‌شود. چنین رفتار‌هایی علاوه بر آسیب به اعتماد سازمانی، به شکل‌گیری فضای نارضایتی گسترده در میان همکاران دلسوز و قانون‌مدار منجر شده است.

از سوی دیگر، اگر این افراد با استناد به حکم کارگری خود و بهره‌مندی از حقوق و مزایای بالاتر نسبت به هم‌ترازان کارمندی، اصرار بر ماندن در جایگاه اپراتوری دارند، شایسته است در همان پست‌ها و بر اساس شرح وظایف اپراتور پست‌های فشار قوی مشغول به کار باشند، نه آنکه از مزایای اپراتوری بهره ببرند ولی عملاً در محیط‌های اداری و غیرشیفتی حضور داشته باشند.

این وضعیت از منظر قانونی و فنی قابل‌دفاع نیست و علاوه بر اتلاف منابع مالی شرکت، بی‌احترامی ضمنی به همکاران متعهدی است که در سخت‌ترین شرایط محیطی و شیفتی به انجام وظیفه مشغول‌اند.

چنین روندهایی، به‌ویژه زمانی که با بی‌توجهی برخی مدیران مواجه می‌شود، متأسفانه به سستی در نظم سازمانی، تضعیف روحیه جمعی و خدشه‌دار شدن اعتماد در میان بدنه‌ی کارشناسی شرکت می‌انجامد.

در این میان، یادآوری این بیت معروف شاید بی‌راه نباشد:

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله‌ی من

آنچه البته به جایی نرسد فریاد است...

آنچه گفته شد، نه از سر گلایه‌ی شخصی، بلکه از سرِ دلسوزی برای صیانت از سرمایه انسانی، نظم سازمانی و اعتبار مجموعه‌ای است که سال‌ها با تلاش نیرو‌های خدوم خود، در مسیر پایداری شبکه‌ی برق این سرزمین کوشیده است.